{"id":945,"date":"2023-07-19T05:06:33","date_gmt":"2023-07-19T05:06:33","guid":{"rendered":"https:\/\/chemuza.org\/nl\/zilvernitraat-agno3-7761-88-8\/"},"modified":"2023-07-19T05:06:33","modified_gmt":"2023-07-19T05:06:33","slug":"zilvernitraat-agno3-7761-88-8","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/chemuza.org\/nl\/zilvernitraat-agno3-7761-88-8\/","title":{"rendered":"Zilvernitraat \u2013 agno3, 7761-88-8"},"content":{"rendered":"

Zilvernitraat (AgNO3) is een chemische verbinding bestaande uit zilver, stikstof en zuurstof. Het wordt vaak gebruikt in de fotografie, de geneeskunde en als laboratoriumreagens voor verschillende reacties.<\/p>\n

\n\n\n\n\n\n\n\n
IUPAC-naam<\/td>\n Zilvernitraat<\/td>\n<\/tr>\n
Moleculaire formule<\/td>\n AgNO3<\/td>\n<\/tr>\n
CAS-nummer<\/td>\n 7761-88-8<\/td>\n<\/tr>\n
Synoniemen<\/td>\n Zilvermononitraat, zilver(1+) zout van salpeterzuur, zilver(I)nitraat<\/td>\n<\/tr>\n
InChi<\/td>\n InChI=1S\/Ag.NO3\/c;2-1(3)4\/q+1;-1<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<\/figure>\n

Eigenschappen van zilvernitraat<\/strong><\/h2>\n

Zilvernitraatformule<\/h3>\n

De formule voor zilvermononitraat is AgNO3. Het bestaat uit \u00e9\u00e9n zilveratoom (Ag), \u00e9\u00e9n stikstofatoom (N) en drie zuurstofatomen (O). De formule vertegenwoordigt de verhouding van atomen in een molecuul zilvermononitraat.<\/p>\n

Zilvernitraat Molaire Massa<\/h3>\n

De molaire massa van zilvermononitraat wordt berekend door de atoommassa’s van de samenstellende elementen op te tellen. Zilver heeft een atoommassa van 107,87 g\/mol, stikstof heeft een massa van 14,01 g\/mol en elk zuurstofatoom heeft een massa van 16,00 g\/mol. Hun toevoeging levert een molaire massa op van ongeveer 169,87 g\/mol voor zilvermononitraat.<\/p>\n

Kookpunt van zilvernitraat<\/h3>\n

Zilvermononitraat heeft een kookpunt van ongeveer 440 graden Celsius (824 graden Fahrenheit). Bij deze temperatuur ondergaat de verbinding een faseovergang van een vloeibare toestand naar een gasvormige toestand. Het kookpunt geeft de temperatuur aan waarbij de dampspanning van de stof gelijk is aan de atmosferische druk.<\/p>\n

Zilvernitraat Smeltpunt<\/h3>\n

Het smeltpunt van zilvermononitraat is ongeveer 209 graden Celsius (408 graden Fahrenheit). Dit is de temperatuur waarbij de vaste vorm van zilvermononitraat vloeibaar wordt. Het smeltpunt is een karakteristieke eigenschap van een stof en helpt bij het bepalen van het fysieke gedrag ervan onder verschillende omstandigheden.<\/p>\n

Dichtheid van zilvernitraat g\/ml<\/h3>\n

De dichtheid van zilvermononitraat is ongeveer 4,35 g\/ml. Dichtheid is een maatstaf voor de hoeveelheid massa die zich in een bepaald volume bevindt. Het wordt berekend door de massa van een stof te delen door het volume. De dichtheid van zilvermononitraat geeft aan hoe compact het is of hoe geconcentreerd het is in een specifieke ruimte.<\/p>\n

Zilvernitraat Molecuulgewicht<\/h3>\n

Het molecuulgewicht van zilvermononitraat, ook wel molmassa genoemd, bedraagt ongeveer 169,87 g\/mol. Het vertegenwoordigt de som van de atoommassa’s van alle atomen in een molecuul zilvermononitraat. Het molecuulgewicht wordt gebruikt bij verschillende berekeningen en conversies waarbij hoeveelheden van de verbinding betrokken zijn. <\/p>\n

\n
\"Zilvernitraat\"<\/figure>\n<\/div>\n

Structuur van zilvernitraat<\/h3>\n

Zilvermononitraat heeft een kristalstructuur bestaande uit zilverkationen (Ag+) en nitraatanionen (NO3-). De zilverionen zijn omgeven door nitraationen en vormen een regelmatig netwerk. Deze ionische structuur draagt bij aan de stabiliteit en eigenschappen van de verbinding.<\/p>\n

Oplosbaarheid van zilvernitraat<\/h3>\n

Zilvermononitraat is zeer oplosbaar in water. Het lost gemakkelijk op in water en vormt een heldere, kleurloze oplossing. De oplosbaarheid van zilvermononitraat in water is een essentieel kenmerk en speelt een cruciale rol bij verschillende toepassingen, zoals in de geneeskunde, fotografie en chemische reacties.<\/p>\n

\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n
Verschijning<\/td>\n Witte kristallijne vaste stof<\/td>\n<\/tr>\n
Soortelijk gewicht<\/td>\n 4,35 g\/ml<\/td>\n<\/tr>\n
Kleur<\/td>\n Kleurloos<\/td>\n<\/tr>\n
Geur<\/td>\n Geurloos<\/td>\n<\/tr>\n
Molaire massa<\/td>\n 169,87 g\/mol<\/td>\n<\/tr>\n
Dikte<\/td>\n 4,35 g\/ml<\/td>\n<\/tr>\n
Fusie punt<\/td>\n 209\u00b0C (408\u00b0F)<\/td>\n<\/tr>\n
Kookpunt<\/td>\n 440\u00b0C (824\u00b0F)<\/td>\n<\/tr>\n
Flitspunt<\/td>\n Niet toepasbaar<\/td>\n<\/tr>\n
oplosbaarheid in water<\/td>\n Oplosbaar<\/td>\n<\/tr>\n
Oplosbaarheid<\/td>\n Oplosbaar in water en organische oplosmiddelen zoals ethanol<\/td>\n<\/tr>\n
Dampdruk<\/td>\n 0,26 mmHg bij 25\u00b0C (77\u00b0F)<\/td>\n<\/tr>\n
Dampdichtheid<\/td>\n Niet toepasbaar<\/td>\n<\/tr>\n
pKa<\/td>\n \u2013<\/td>\n<\/tr>\n
pH<\/td>\n Zuur (ongeveer pH 5-6 in waterige oplossing)<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<\/figure>\n

Veiligheid en gevaren van zilvernitraat<\/strong><\/h2>\n

Zilvermononitraat brengt enkele veiligheidsrisico’s met zich mee en voorzichtigheid is geboden bij het hanteren van de verbinding. Het wordt als schadelijk beschouwd als het wordt ingeslikt, ingeademd of als het in contact komt met de huid of ogen. Er moeten beschermende maatregelen zoals handschoenen, een veiligheidsbril en laboratoriumjassen worden gebruikt. Dit kan irritatie, brandwonden en vlekken op de huid en andere oppervlakken veroorzaken. Bij verhitting kunnen giftige stikstofoxiden vrijkomen. Het moet op een koele, droge plaats worden bewaard, uit de buurt van onverenigbare stoffen. Gemorste vloeistoffen moeten onmiddellijk worden opgeruimd en de afvalverwerking moet de juiste richtlijnen volgen om besmetting van het milieu te voorkomen.<\/p>\n

\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n
Gevarensymbolen<\/td>\n Bijtend, oxiderend<\/td>\n<\/tr>\n
Beveiligingsbeschrijving<\/td>\n Veroorzaakt ernstige brandwonden en oogletsel.<\/td>\n<\/tr>\n
Identificatiegegevens van de Verenigde Naties<\/td>\n UN 1493 (Massief zilvermononitraat)<\/td>\n<\/tr>\n
HS-code<\/td>\n 2843.10.00<\/td>\n<\/tr>\n
Gevarenklasse<\/td>\n Klasse 5.1 (Oxiderende materialen)<\/td>\n<\/tr>\n
Verpakkingsgroep<\/td>\n GE II (gemiddeld)<\/td>\n<\/tr>\n
Toxiciteit<\/td>\n Giftig voor in het water levende organismen, met langdurige gevolgen.<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<\/figure>\n

Zilvernitraatsynthesemethoden<\/strong><\/h2>\n

Er zijn verschillende methoden om zilvermononitraat te synthetiseren.<\/p>\n

Een gebruikelijke methode is de reactie tussen metallisch zilver en salpeterzuur<\/a> . In dit proces lost verdund salpeterzuur<\/a> zilver op om zilvermononitraat te produceren. Een andere methode omvat de reactie van zilveroxide of zilvercarbonaat met salpeterzuur, resulterend in de vorming van zilvermononitraat.<\/p>\n

Bovendien kan de reactie tussen zilverchloride en salpeterzuur<\/a> ook zilvermononitraat produceren. Salpeterzuur<\/a> lost zilverchloride op, verdringt de chloride-ionen en vormt zilvermononitraat.<\/p>\n

Bovendien maakt de reactie van zilversulfaat met een oplosbaar nitraatzout, zoals natriumnitraat, de verkrijging van zilvermononitraat mogelijk. Zilversulfaat reageert met nitraatzout in een waterige oplossing, wat leidt tot de vorming van zilvermononitraat en een oplosbaar sulfaatzout.<\/p>\n

Bij het implementeren van deze synthetische methoden is het belangrijk om passende veiligheidsmaatregelen te nemen en bijtende zuren en potentieel giftige verbindingen te gebruiken. Laboratoriumprotocollen en richtlijnen moeten ook worden gevolgd om een nauwkeurige bereiding en verwerking van zilvermononitraat te garanderen.<\/p>\n

Gebruik van zilvernitraat<\/strong><\/h2>\n

Zilvermononitraat heeft vele toepassingen op verschillende gebieden. Hier zijn enkele veelvoorkomende toepassingen:<\/p>\n