{"id":1560,"date":"2023-07-19T21:34:04","date_gmt":"2023-07-19T21:34:04","guid":{"rendered":"https:\/\/chemuza.org\/nl\/chroomzuur-h2cro4\/"},"modified":"2023-07-19T21:34:04","modified_gmt":"2023-07-19T21:34:04","slug":"chroomzuur-h2cro4","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/chemuza.org\/nl\/chroomzuur-h2cro4\/","title":{"rendered":"Chroomzuur \u2013 h2cro4, 7738-94-5"},"content":{"rendered":"

Chroomzuur is een sterk, bijtend oxidatiemiddel dat wordt gebruikt in een verscheidenheid aan toepassingen, zoals het reinigen van metaal, graveren en in sommige laboratoriumexperimenten. Het is rood van kleur.<\/p>\n

\n\n\n\n\n\n\n\n
IUPAC-naam<\/td>\n Chroomzuur<\/td>\n<\/tr>\n
Moleculaire formule<\/td>\n H2CrO4<\/td>\n<\/tr>\n
CAS-nummer<\/td>\n 7738-94-5<\/td>\n<\/tr>\n
Synoniemen<\/td>\n Chroom (VI) zuur, chroomzuur, dihydroxydioxydochroom, diwaterstof (tetraoxydochromaat)<\/td>\n<\/tr>\n
InChi<\/td>\n InChI=1S\/Cr.H2O4\/c;1-5(2,3)4\/h;(H2,1,2,3,4)\/q+2;\/p-2<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<\/figure>\n

Eigenschappen van chroomzuur<\/strong><\/h2>\n

Chroomzuurformule<\/h3>\n

De chemische formule voor chroomzuur is H2CrO4. Het bestaat uit twee waterstofatomen, \u00e9\u00e9n chroomatoom en vier zuurstofatomen. De formule vertegenwoordigt de samenstelling van chroomzuur op moleculair niveau.<\/p>\n

Chroomzuur molaire massa<\/h3>\n

De molaire massa van chroomzuur kan worden berekend door de atoommassa’s van de samenstellende elementen bij elkaar op te tellen. Chroom heeft een atoommassa van 51,996 gram per mol, waterstof heeft een molaire massa van 1,008 gram per mol en zuurstof heeft een molaire massa van 16,00 gram per mol. Daarom is de molaire massa van chroomzuur ongeveer 118,00 gram per mol.<\/p>\n

Kookpunt van chroomzuur<\/h3>\n

Chroomzuur heeft geen duidelijk kookpunt, omdat het bij verhitting ontleedt, waarbij zuurstofgas vrijkomt. De ontledingstemperatuur ligt echter rond de 190\u00b0C (374\u00b0F). Bij verhitting ondergaat chroomzuur een chemische reactie die resulteert in de vorming van chroomtrioxide en water.<\/p>\n

Smeltpunt van chroomzuur<\/h3>\n

Het smeltpunt van chroomzuur is niet goed gedefinieerd vanwege de neiging om te ontleden voordat het smelt. Het is echter bekend dat chroomzuur kan ontbinden rond de 250\u00b0C (482\u00b0F) of zelfs lagere temperaturen, afhankelijk van de omstandigheden.<\/p>\n

Dichtheid van chroomzuur g\/ml<\/h3>\n

Chroomzuur heeft een dichtheid van ongeveer 1,2 gram per milliliter (g\/ml) bij kamertemperatuur. Deze dichtheidswaarde geeft aan dat chroomzuur relatief dicht is in vergelijking met water.<\/p>\n

Chroomzuurmolecuulgewicht<\/h3>\n

Het molecuulgewicht van chroomzuur wordt berekend door de atoommassa’s van de samenstellende elementen op te tellen. In dit geval bedraagt het molecuulgewicht ongeveer 118,00 gram per mol. <\/p>\n

\n
\"Chroomzuur\"<\/figure>\n<\/div>\n

Structuur van chroomzuur<\/h3>\n

De structuur van chroomzuur wordt weergegeven door een centraal chroomatoom gebonden aan vier zuurstofatomen en twee waterstofatomen. De zuurstofatomen zijn in een tetra\u00ebdrische vorm rond het chroomatoom gerangschikt.<\/p>\n

Oplosbaarheid van chroomzuur<\/h3>\n

Chroomzuur is matig oplosbaar in water, wat betekent dat het tot op zekere hoogte kan oplossen. De oplosbaarheid neemt toe bij toenemende temperatuur. Er moet echter voorzichtig mee worden omgegaan, omdat het een bijtende stof is.<\/p>\n

\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n
Verschijning<\/td>\n Donkerrode kristallen<\/td>\n<\/tr>\n
Soortelijk gewicht<\/td>\n 2,70<\/td>\n<\/tr>\n
Kleur<\/td>\n Rood<\/td>\n<\/tr>\n
Geur<\/td>\n Geurloos<\/td>\n<\/tr>\n
Molaire massa<\/td>\n 118,01 g\/mol<\/td>\n<\/tr>\n
Dikte<\/td>\n 1.201 g\/ml<\/td>\n<\/tr>\n
Fusie punt<\/td>\n Ontleedt bij ~190\u00b0C<\/td>\n<\/tr>\n
Kookpunt<\/td>\n Ontleedt bij ~250\u00b0C<\/td>\n<\/tr>\n
Flitspunt<\/td>\n Niet toepasbaar<\/td>\n<\/tr>\n
oplosbaarheid in water<\/td>\n Oplosbaar<\/td>\n<\/tr>\n
Oplosbaarheid<\/td>\n Oplosbaar in water en organische oplosmiddelen zoals ethanol, ether<\/td>\n<\/tr>\n
Dampdruk<\/td>\n Niet toepasbaar<\/td>\n<\/tr>\n
Dampdichtheid<\/td>\n Niet toepasbaar<\/td>\n<\/tr>\n
pKa<\/td>\n -0,64<\/td>\n<\/tr>\n
pH<\/td>\n Zeer zuur (pH < 1)<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<\/figure>\n

Veiligheid en gevaren van chroomzuur<\/strong><\/h2>\n

Chroomzuur brengt verschillende veiligheidsrisico’s met zich mee en moet met voorzichtigheid worden gehanteerd. Het is een bijtende stof die bij contact ernstige brandwonden aan de huid, ogen en luchtwegen kan veroorzaken. Inademing van chroomzuurdampen of -nevels kan de luchtwegen irriteren en hoesten, kortademigheid en longschade veroorzaken. Het is ook zeer giftig als het wordt ingeslikt en veroorzaakt buikpijn, braken en mogelijke orgaanschade. Bovendien is chroomzuur een sterk oxidatiemiddel en kan het heftig reageren of brandbare stoffen doen ontbranden. Bij het werken met chroomzuur moeten geschikte beschermende uitrustingen worden gedragen, zoals handschoenen, een veiligheidsbril en een laboratoriumjas, en deze moeten worden opgeslagen en afgevoerd volgens de veiligheidsvoorschriften.<\/p>\n

\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n
Gevarensymbolen<\/td>\n Bijtend, oxiderend<\/td>\n<\/tr>\n
Beveiligingsbeschrijving<\/td>\n \u2013 Veroorzaakt ernstige brandwonden \u2013 Kan intensieve brand veroorzaken; oxidatiemiddel \u2013 Schadelijk bij inslikken \u2013 Veroorzaakt irritatie van de luchtwegen \u2013 Veroorzaakt oogletsel \u2013 Kan genetische defecten veroorzaken \u2013 Kan kanker veroorzaken \u2013 Kan de vruchtbaarheid of het ongeboren kind schaden \u2013 Zeer giftig voor in het water levende organismen \u2013 Op de juiste manier hanteren en afvoeren<\/td>\n<\/tr>\n
VN-identificatienummers<\/td>\n UN1755, UN1463<\/td>\n<\/tr>\n
HS-code<\/td>\n 28191000<\/td>\n<\/tr>\n
Gevarenklasse<\/td>\n 8 (corrosief)<\/td>\n<\/tr>\n
Verpakkingsgroep<\/td>\n II (gemiddeld)<\/td>\n<\/tr>\n
Toxiciteit<\/td>\n Zeer giftig en schadelijk<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<\/figure>\n

Chroomzuursynthesemethoden<\/strong><\/h2>\n

Er zijn verschillende methoden voor het synthetiseren van chroomzuur.<\/p>\n

Een veelgebruikte methode is de reactie tussen natriumdichromaat (Na2Cr2O7) en zwavelzuur (H2SO4)<\/a> . Hierbij voeg je al roerend langzaam natriumdichromaat toe aan het zwavelzuur. De reactie verloopt en vormt chroomzuur (H2CrO4) en natriumsulfaat (Na2SO4) als bijproduct. De resulterende chroomzuuroplossing kan worden gezuiverd en geconcentreerd door overtollig water te verwijderen.<\/p>\n

Net als bij de vorige methode kunnen we kaliumchromaat aan zwavelzuur<\/a> toevoegen, wat resulteert in de vorming van chroomzuur en kaliumsulfaat (K2SO4)<\/a> als bijproduct.<\/p>\n

Als alternatief kunt u chroomzuur bereiden door chroomtrioxide (CrO3) te laten reageren met water. Chroomtrioxide los je op in water, waardoor er een chroomzuuroplossing ontstaat.<\/p>\n

Bedenk dat chroomzuur een zeer bijtende en gevaarlijke stof is. Daarom moet de synthese ervan worden uitgevoerd met passende veiligheidsmaatregelen en in een goed geventileerde ruimte. Draag tijdens het syntheseproces beschermende uitrusting, zoals handschoenen, een veiligheidsbril en een laboratoriumjas. Volg ook de juiste verwijderingsmethoden om de veilige verwerking en verwijdering van afval dat tijdens de synthese ontstaat te garanderen.<\/p>\n

Gebruik van chroomzuur<\/strong><\/h2>\n

Chroomzuur vindt verschillende toepassingen vanwege zijn eigenschappen als krachtig oxidatiemiddel. Hier zijn enkele veelvoorkomende toepassingen:<\/p>\n