{"id":1472,"date":"2023-07-22T11:15:21","date_gmt":"2023-07-22T11:15:21","guid":{"rendered":"https:\/\/chemuza.org\/nl\/eosine-c20h6br4na2o5\/"},"modified":"2023-07-22T11:15:21","modified_gmt":"2023-07-22T11:15:21","slug":"eosine-c20h6br4na2o5","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/chemuza.org\/nl\/eosine-c20h6br4na2o5\/","title":{"rendered":"Eosine \u2013 c20h6br4na2o5, 17372-87-1"},"content":{"rendered":"

Eosine is een fluorescerende rode kleurstof die in de histologie en microscopie wordt gebruikt om weefsels en cellen te kleuren. Het bindt zich aan zure componenten en benadrukt cellulaire structuren.<\/p>\n

\n\n\n\n\n\n\n\n
IUPAC-naam<\/td>\n Zuurrood 87<\/td>\n<\/tr>\n
Moleculaire formule<\/td>\n C20H6Br4Na2O5<\/td>\n<\/tr>\n
CAS-nummer<\/td>\n 17372-87-1<\/td>\n<\/tr>\n
Synoniemen<\/td>\n Zuurrood 87; CI45380; eosine Y; eosine B; Blauwachtige eosine; Fluoresce\u00efne-dinatriumzout; Extra blauwachtige eosine; Extra zuivere eosine; tetrabroomfluoresce\u00efne-dinatriumzout; Scharlaken eosine; Geelachtige eosine;<\/td>\n<\/tr>\n
InChi<\/td>\n InChI=1S\/C20H8Br4O5.2Na\/c21-9-1-3-11(25)7-5-13(27)17(19(31)15(7)29)23-16-8(4-2- 10(22)12(26)6-14(16)28)18(30)20(32)24-17;;\/h1-6,27-28H,(H,23,29)(H,24, 32);;\/q;2*+1\/p-2<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<\/figure>\n

Eosine Molaire Massa<\/p>\n

Eosine heeft een molaire massa van ongeveer 691,86 g\/mol. Dit betekent dat \u00e9\u00e9n mol eosine ongeveer 691,86 gram weegt. De molaire massa wordt berekend door de atoommassa’s van alle atomen die in de verbinding aanwezig zijn, bij elkaar op te tellen. Eosine bevat koolstof-, waterstof-, zuurstof-, natrium- en broomatomen in zijn chemische structuur, en met hun atoommassa’s wordt rekening gehouden bij de berekening van de molaire massa.<\/p>\n

Kookpunt van eosine<\/p>\n

Eosine heeft geen kookpunt omdat het thermische ontbinding ondergaat voordat het wordt gekookt. Bij verhitting ontleedt eosine bij temperaturen boven 300 \u00b0C, waardoor giftige dampen kunnen ontstaan. Daarom is eosine niet geschikt voor toepassingen die stabiliteit bij hoge temperaturen vereisen.<\/p>\n

Eosine Smeltpunt<\/h6>\n

Eosine heeft een smeltpunt tussen 220 en 230\u00b0C. Het smeltpunt is de temperatuur waarbij een vaste stof overgaat in een vloeibare toestand. Het smeltpunt van eosine is relatief hoog, wat betekent dat het bij kamertemperatuur een stabiele, vaste verbinding is.<\/p>\n

Eosinedichtheid g\/ml<\/p>\n

Eosine heeft een dichtheid van ongeveer 2,06 g\/ml. Dichtheid is een maatstaf voor de hoeveelheid massa per volume-eenheid van een stof. Eosine is een relatief dichte verbinding vanwege het molecuulgewicht en de aanwezigheid van zware broomatomen in de structuur.<\/p>\n

Eosine molecuulgewicht<\/p>\n

Eosine heeft een molecuulgewicht van ongeveer 691,86 g\/mol. Het molecuulgewicht is de som van de atoomgewichten van alle atomen in een molecuul. Het is een belangrijke parameter die de fysische en chemische eigenschappen van een verbinding be\u00efnvloedt. <\/p>\n

\n
\"Eosine\"<\/figure>\n<\/div>\n

Structuur van eosine<\/p>\n

Eosine heeft een tetrabroomhoudende fluoresce\u00efnestructuur, een derivaat van fluoresce\u00efne. Het molecuul bevat twee natriumionen en vijf zuurstofatomen, waardoor het zijn zure karakter krijgt. De broomatomen die in de structuur aanwezig zijn, geven eosine zijn rode kleur en zijn verantwoordelijk voor het vermogen ervan om zich te binden aan zure componenten van weefsels en cellen.<\/p>\n

Eosine-formule<\/h6>\n

Eosine heeft een chemische formule C20H6Br4Na2O5. De formule laat zien dat het 20 koolstofatomen, 6 waterstofatomen, 4 natriumatomen, 4 zuurstofatomen en 10 broomatomen bevat. De eosineformule wordt gebruikt om de molaire massa en andere fysische en chemische eigenschappen te berekenen.<\/p>\n

\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n
Verschijning<\/td>\n Rood poeder<\/td>\n<\/tr>\n
Soortelijk gewicht<\/td>\n 2,06 g\/ml<\/td>\n<\/tr>\n
Kleur<\/td>\n Rood<\/td>\n<\/tr>\n
Geur<\/td>\n Geurloos<\/td>\n<\/tr>\n
Molaire massa<\/td>\n 691,86 g\/mol<\/td>\n<\/tr>\n
Dikte<\/td>\n 2,06 g\/ml<\/td>\n<\/tr>\n
Fusie punt<\/td>\n 220-230\u00b0C<\/td>\n<\/tr>\n
Kookpunt<\/td>\n Ontleedt boven 300\u00b0C<\/td>\n<\/tr>\n
Flitspunt<\/td>\n Niet toepasbaar<\/td>\n<\/tr>\n
oplosbaarheid in water<\/td>\n Enigszins oplosbaar<\/td>\n<\/tr>\n
Oplosbaarheid<\/td>\n Oplosbaar in alcohol, ether<\/td>\n<\/tr>\n
Dampdruk<\/td>\n Niet toepasbaar<\/td>\n<\/tr>\n
Dampdichtheid<\/td>\n Niet toepasbaar<\/td>\n<\/tr>\n
pKa<\/td>\n 2,6, 4,4, 6,0, 7,9, 9,7, 11,5<\/td>\n<\/tr>\n
pH<\/td>\n 6,8 \u2013 7,2 (0,1% waterige oplossing)<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<\/figure>\n
Veiligheid en gevaren van eosine<\/strong><\/h5>\n

Eosine wordt over het algemeen als veilig beschouwd voor laboratoriumgebruik als het op de juiste manier wordt behandeld en opgeslagen. Het kan echter irriterend zijn voor de ogen, de huid en de luchtwegen. Daarom moet bij het hanteren van de stof geschikte beschermende uitrusting, zoals handschoenen en een veiligheidsbril, worden gedragen. Eosine moet ook uit de buurt van warmtebronnen en vlammen worden gehouden, omdat het bij hoge temperaturen kan ontleden en giftige dampen kan vrijkomen. Bij inslikken onmiddellijk medische hulp inroepen. Gemorste vloeistoffen moeten onmiddellijk worden opgeruimd en de ruimte moet goed worden geventileerd om inademing van dampen te voorkomen.<\/p>\n

\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n
Gevarensymbolen<\/td>\n XI, N<\/td>\n<\/tr>\n
Beveiligingsbeschrijving<\/td>\n Irriterend, schadelijk, gevaarlijk voor het milieu<\/td>\n<\/tr>\n
VN-identificatienummers<\/td>\n UN3077, UN2811<\/td>\n<\/tr>\n
HS-code<\/td>\n 3204.12<\/td>\n<\/tr>\n
Gevarenklasse<\/td>\n 9, 6.1<\/td>\n<\/tr>\n
Verpakkingsgroep<\/td>\n III<\/td>\n<\/tr>\n
Toxiciteit<\/td>\n Er wordt aangenomen dat eosine een lage toxiciteit heeft. Inslikken kan echter buikpijn, braken en diarree veroorzaken. Langdurige blootstelling kan huid- en oogirritatie veroorzaken.<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<\/figure>\n
Eosinesynthesemethoden<\/strong><\/h5>\n

Eosine kan op verschillende manieren worden gesynthetiseerd. Een gebruikelijke methode omvat de reactie van fluoresce\u00efne met broom en natriumbromide in aanwezigheid van azijnzuur. Om eosine te verkrijgen, behandel het resulterende product met natriumhydroxide.<\/p>\n

Een andere methode omvat de reactie van fluoresce\u00efne met broom in aanwezigheid van ijsazijn, gevolgd door de toevoeging van natriumbromide. Om eosine te verkrijgen, verwarm je het verkregen mengsel.<\/p>\n

Een derde methode omvat de reactie van 2,4-dibroom-3-hydroxybenzaldehyde met ftaalzuuranhydride in aanwezigheid van zinkchloride. Om eosine te verkrijgen, behandel het resulterende product met natriumhydroxide.<\/p>\n

Al deze methoden bevorderen de vorming van eosine door het reactiemengsel onder specifieke omstandigheden te verwarmen en te roeren. Chemici kunnen het product zuiveren via verschillende technieken, zoals herkristallisatie of kolomchromatografie.<\/p>\n

Het is belangrijk op te merken dat eosine een zeer goed in water oplosbare stof is en dat de synthese daarom moet worden uitgevoerd in een goed geventileerde ruimte met passende veiligheidsmaatregelen.<\/p>\n

Gebruik van eosine<\/strong><\/h5>\n

Eosine heeft vanwege zijn eigenschappen en kenmerken verschillende toepassingen in verschillende industrie\u00ebn. Enkele van de belangrijkste toepassingen van eosine zijn:<\/p>\n