Fluor is een van de meest voorkomende halogenen of zouten in de aardkorst. De hoogste concentratie bevindt zich in de zee\u00ebn, met een aandeel van 1,3 ppm. De toestand ervan is gasvormig, maar het wordt ook aangetroffen als fluoriet of calciumfluoride in de vorm van kristallen, overvloedig aanwezig in Alaska, Californi\u00eb en Argentini\u00eb. Leer meer over de kenmerken van dit element en zijn toepassingen.<\/p>\n
Het is een chemisch element dat behoort tot de halogeenfamilie van het periodiek systeem. Het is een gas bij kamertemperatuur, bleekgeelgroen van kleur, zeer elektronegatief en reactief ten opzichte van andere componenten. Bovendien is het atoomnummer 9 en is het gestructureerd met diatomische of dubbele deeltjes.<\/p>\n
F<\/span><\/span> Het komt van het Latijnse fluere, dat stromen betekent. De naam komt van de moeilijkheid om het van zijn verbindingen te scheiden, vanwege de hoge chemische reactiviteit. Later werd het ge\u00efsoleerd door de chemicus Moissan dankzij de elektrolyse van kaliumfluoride, een actie die de stroom van gas mogelijk maakte.<\/p>\n Dit element behoort tot groep 17, periode 3, het is een giftig en reactief materiaal, omdat de verbindingen anorganisch zijn. Bovendien combineert het met bijna alle elementen, inclusief radon en xenon. Meer functies worden hier vermeld:<\/p>\n Fluor werd in 1529 ontdekt door Georgius Agricola, die het omschreef als een vloeimiddel, omdat het erin slaagt mineralen of metalen te smelten. Toen merkte de scheikundige Schwandhard in 1670 dat hij glas kon etsen of markeren wanneer het werd aangebracht als fluoriet of zuur. Later slaagde Henri Moissan er in 1886 in om het van zijn componenten te isoleren en begon het te reageren met andere stoffen.<\/p>\n Een van de toepassingen was het eerste commerci\u00eble gebruik van de atoombom in Manhattan. Daar werd uraniumhexafluoride verkregen, een methode die werd verkregen door isotopen van uranium te scheiden. Sindsdien wordt dit element gebruikt in kernenergie en bij de productie van tandfluoride.<\/p>\n Het gebruik ervan strekt zich uit tot de productie van uranium. Bovendien bevat het meer dan 100 gefluoreerde verbindingen die worden gebruikt bij de productie van verschillende soorten kunststoffen. Bovendien wordt fluorwaterstofzuur gebruikt in etsmaterialen zoals glas of kristallen, en worden chloorfluorkoolwaterstoffen gebruikt in airconditioning- en koelapparatuur. Andere toepassingen van fluoride zijn:<\/p>\n Het is een mineraal dat nodig is voor het menselijk lichaam, omdat het de botvorming en het onderhoud van het tandglazuur be\u00efnvloedt, waardoor de vorming van tandcari\u00ebs wordt voorkomen. Het wordt aangetroffen in water en ook in de volgende voedingsmiddelen:<\/p>\n Omdat het een actief ingredi\u00ebnt is, vormt het een barri\u00e8re tegen zuren en versterkt het de tanden om gaatjesvorming te voorkomen. Dat wil zeggen dat het mineraal bij contact met glazuur demineralisatie remt, waardoor de remineralisatie toeneemt, wat kracht aan de tanden geeft. Zelfs als het tandglazuur al verzwakt is, bouwen de soorten fluoride in tandpasta het geleidelijk weer op en keren het ontstaan van gaatjes om.<\/p>\n Concluderend is fluor een zeer radioactief element dat deel uitmaakt van de halogenen. Omdat het ge\u00efsoleerd is van zijn hoofdcomponenten, vormt het honderden verbindingen met verschillende commerci\u00eble toepassingen. In zijn natuurlijke staat is het gasvormig en combineert het met andere mineralen in de aardkorst.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Kenmerken van fluoriet<\/strong><\/h2>\n
\n
Chemische en fysische eigenschappen van fluor<\/strong><\/h2>\n
\n
Oorsprong van fluoriet<\/strong><\/h2>\n
Waar wordt fluoride voor gebruikt?<\/strong><\/h2>\n
\n
Voedingsmiddelen die fluoride bevatten<\/strong><\/h2>\n
\n
Wat doet fluoride om tanden te beschermen?<\/strong><\/h2>\n